Intra-actie
In gesprek met jezelf
In tegelstelling tot interactie, keert bij intra-actie het gesprek keert zich vooral naar binnen. Dit zijn mensen die niet in gesprek met anderen, maar vooral in gesprek met zichzelf zijn. het naar binnen keren levert de mogelijkheid om een vraagstuk en een oplossing van allerlei kanten te doorgronden, zonder dat er nieuwe informatie wordt toegevoegd.
Juist bij deze denkgewoonte is het voor de buitenwereld van belang te realiseren dat sociale vaardigheden en interactie niet gekoppeld zijn. Doordat interactie echter wel om ‘denkruimte’ vraagt en dat zich niet tegelijkertijd laat combineren met contact, levert dit punt nog wel eens fricties op. Een variant die overigens even zeer voorkomt is een intra-actief denker die zichzelf heeft aangeleerd deze intra-actie wél te uiten. In dat geval ontstaan er dus lange monologen, waarbij de omgeving voor de opgave staat dit denken te onderbreken om tot dialoog te komen.
Belangrijke vaardigheden
- Analyseren
- Doorgronden
- Integreren
Pragmatische variant
In een lichte versie verschillen interactie en intra-actie niet zo sterk in hun verschijningsvorm. Beiden zijn niet zo heel ‘actief’. Waar interactie echter wel luistert en dus anderen nodig heeft, heeft de intra-actieve denker eerder de neiging een eerder idee nog even te overdenken en dan door te stappen naar de uitvoering.
Talent
- Een grote mate van intra-activiteit hangt over het algemeen samen met het doorgronden van complexe vraagstukken en het maken van scherpe analyses. De scherpe analyses vinden hun oorsprong in het gegeven dat in intra-actie er geen nieuwe perspectieven binnenkomen. Er wordt gewerkt vanuit één gedachtegang, die van de denker zelf. Dit in tegenstelling tot interactie waarbij voortdurend nieuwe en onverwachte informatie wordt toegevoegd. Doordat het object van denken echter stilstaat, kan de denker er omheen lopen en het van alle kanten bezien. Daarmee neemt de analyse toe in scherpte. Intra-actieve mensen stellen het dan ook op prijs zich te kunnen terugtrekken om stevig op een vraagstuk te studeren. Vaak vinden ze het prima om tijd alleen door te brengen. Voor de omgeving is dit niet altijd even gemakkelijk. Zeker in managementposities kan de klacht optreden dat medewerkers vinden dat de persoon in kwestie er vaak niet is of vaak afwezig lijkt en zich niet laat kennen of geen daadwerkelijke interesse toont. Voor alle duidelijkheid intra-actieve mensen zijn niet minder geïnteresseerd in hun medemens, maar hebben ze minder nodig om denkstappen te kunnen maken.
- Voordeel: scherpe analyses, eenduidige beslissingen
- Nadeel: neiging eerder tegen dan mét mensen te praten, moeite met verbinding en draagvlak
Doorschieters
- Te veel intra-actie leidt tot verstarring. Er blijft maar één waarheid en dat is die van de denker zelf In onze werkelijkheid zal ook de intra-actieve denker alert moeten zijn op het ontwikkelen van collectieve denkgewoonten.
Emotie
- Veel intra-actie kan leiden tot rechtlijnigheid er is maar één perspectief. Een belangrijk gevolg is dat mensen met intra-actie aangeven zich snel te vervelen. Logisch, want er is maar één werkelijkheid. Het ontwikkelen van ‘interactie’ kan helpen om verveling tegen te gaan.
- Overigens hangt ook dit weer samen met constructie en reflectie. Het gaat dus over een patroon. Iemand die veel eigen beelden vormt en weinig perspectieven van anderen onderzoekt, heeft vervolgens ook weinig te integreren. Bij projectmanagers bijvoorbeeld met een lage interactie zie je dat het beroep en de denkgewoonten elkaar in stand houden. Door weinig perspectieven te onderzoeken, ben je redelijk snel klaar en ook redelijk snel verveeld en weer toe aan een nieuwe klus (de implicaties van deze denkgewoonten voor draagvlak en dergelijke even daargelaten).
Relatie met handelen
- Voor bepaalde beroepen (zoals rechters, specialisten, professionals uit de financiele sector) en bepaalde fasen of periode in je leven (fasen van herbezinnings), is het behulpzaam niet te veel perspectieven van anderen binnen te halen en te onderzoeken, maar vanuit één punt alle informatie bij elkaar te voegen, of vanuit de eigen positie iets van meerdere kanten te bekijken.
- Te veel intra-actie kan leiden tot verstarring en verstilling in de ontwikkeling, omdat er geen verrijking vanuit anderen dan jezelf aanwezig is.